pazartesi ve ben..

pazartesi sendromunu iliklerime kadar yaşarım ben..
tüm o parlak şıklığın üstündeki mahmur yüzlerde..
çoğunluk zoraki gülüşlerde..
yine de bir şey diyemem...

oysa severim ben pazartesileri..
hafta sonu sakinliğinden sonra..
7. kat pek bir neşelidir mesela..
9. kat aramızda kalsın biraz dedikoducu..
ve evet kesinlikle 15. katın hatunları benim de favorim ;)
tepe tepe katlar için üzgünüm, ağzım mühürlü..

bazen boş boş dolanırım ben..
bazen de başım döner çalışmaktan...
beni son dakikada kaçıranlara üzülürüm..
acelesi olup beklemek durumunda kalanlara da bir parça sabır lütfen...

beni işitmiyor..
görmüyor,
yaşamıyor sanırsınız ya ..
en çok da ona yanarım...
saçınız başınız yerine arada ruhunuz için de
baksanız ya aynalarıma..

ben bir plaza asansörüyüm...
sizden daha nadir bozulduğum kesin ;)
evet evet hepiniz sığarsınız.. 
müziğim de fena değil..
hadi atlayın artık..
güzel, neşeli haberler verin bana..
hafta sonundan..
şuradan buradan..
kendi boşluğumda..
iner çıkarken ben...

                                    30.09.2012, "pazartesi ve ben", boşluğumda