çocuklar;
biz büyümüş bilmişlerin unuttuğu, kaçırdığı, göz ardı ettiği
"şu an" ile o kadar meşguldürler
ve bunun değerini o kadar iyi bilirler ki,
onlara yarın, öbür gün gibi kavramları anlatmakta zorlanırız
çoğu zaman...
beş yaş civarında kuzenimle
evimize çok yakın parka gitmek için can atardık..
bize kalsa başımızda büyük olmasına bile gerek yoktu ya neyse
biz yine de adettendir diye sorardık
"ne zaman parka gitcez?"
aldığımız yanıt çoğunlukla "birazdan" olurdu..
sonra kafa kafaya verir ve "birazdan" kavramını tartışırdık
ne zaman ola ki bu birazdan?
hangi ara gelir ki?
ya hiç gelmezse?
ayrıca neden "şimdi" varken "birazdan"
madem sizin için şimdi yok
bırakın biz gidelim..
hemen şimdi!
diye diye akrep ve yelkovanı kovalardık saklambaç yerine
salıncaklar yerine..
sanırım böyle böyle başladı yaşama ve büyüklere dair deriiiin
anlamaya çalışmalar..
peki ya, sonuç?
...
azzzz sonra!!!
şimdilerde bir şarkı var pek popüler..
yatcaz, kalkcaz hoooop ordayım diye..
ancak böyle anlatıyoruz yarın ve yarınlar kavramlarını
yatcaz kalkcaz yarın olacak diye
çocuklarımıza..
bunu çağrıştırıyor bana bu şarkı..
ne amaçla yapıldı bilemem
pek çocuk saflığını taşıdığını da sanmıyorum
hatta bu masum ve gerçek kavrayışın basitleştirilmeye çalışıldığını bile seziyorum inceden...
yatıp kalkınca yarın oluyor olmasına da,
hooop diye "şimdi"ye
geçmiş ve gelecekten varmanın formülü ne ola acaba?
hatırlayanınız var mı?
"azzz sonra!!!", şimdi, istanbuL'da
