hayat bir kahve molasıdır beki de,
geri kalan her şey içinde buruk bir tatla keyif almak,
bin bir rengidir belki de baharın,
hiç kış olmamışcasına taze,
yeniden yeni bir denge bulmaktır ya da kim bilir,
özgürleşmektir ve sonrasında gelen yorgunluk,
ne yazarsa yazsın astrologlar gezegenlere meydan okurcasına
umutla dolmak,
"gerçekten mi" muzipliğinde göz kırpabilmektir,
kendini sokaklara atmak ve aynı yolları bu kez bambaşka yürümektir,
biraz can sıkıntısı ya da bir parça çikolata...
pencereni açarsın bir an..
bir kuş konsun diye..
ve bir beyaz güzellik seslenir sana
beklenmedik "merhaba" ları duyabilmektir belki de hayat...
yeniden yazanın klavye tıkırtısı,
görünmeyene de bakabilmektir
hakkında yazılan, söylenen onca şeyi
basitçe ilk kez keşfeder gibi tekrarlamak
ve yine de "olsun" diyebilmektir
molayı olabildiğince sindirmek...
ya da öyle bir şeyler işte...
16.04.2015, "öyle bir şeyler işte, mutluluğa açılan pencerede
