ne kadar kırılgan ve hassas..
nasıl da cam gibi..
öylece bırakıp gittiğinde beni..
bir telaş içindeydin..
ve hangi yanın benle..
benle değildi tabi.. nasıl unuturum..
ona bıraktın beni sessizce..
bir iz gibi..
bir bilmece gibi..
bir umut gibi...
dokundu bana...
baktı merakla..
çok da sevdi beni..
ama seni sevdiği gibi değil..
dolaştım tek tek..
o mu arıyordu seni..
yoksa ben mi..
ben, seni mi arıyordum yoksa..
bir basamakta kalmıştım öylece
sen gittiğinde..
ve gece saat 12'yi vurduğunda..
bir sen gerçektin...
bir de ben..
işte yine sana geldim..
beni değil onu bekliyordun biliyorum..
beni ben olduğum için değil,
onu sana getirdiğim için sevdin, onu da biliyorum..
olsun..
sen kavuştun...
ve..
camdan tek kalmış bir ayakkabıyken ben..
ben de..
diğer tekime kavuştum..
"ben de", bir basamakta kaldığımda..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder