yaklaşık on yıl kadar önce..
ben de duyduğumu söylüyorum..
uzak uzak yabancı diyarların birinde..
şimdiden bakıldığında,
özlemle anılası..
oradayken de kesinlikle! değeri bilinmiş doyasıya anlar silsilesinin
öylesine bir akşamında...
bir kadın..
misafirliğe gider..
ev sahipleri üzerinde hep güneş olan ülkeden...
içerisi kalabalık.. renkli mi renkli..
harika bir karşılama sonrası ..
der ki erkek olan...
"malum bütün gece içeceğiz..
bu da seninki.."
ve üzerine bir şeyler yazdığı bardağı pat diye uzatır kadına...
kahkahayı basar bizimki o anda..
gecikmeden yanıt gelir..
"üzgünüm ben ismini ancak böyle yazabiliyorum ;)"
müthiş bir gece..
sohbet..yemekler..müzik..
kahkaha..dans..
ve
merakın hakkı verilerek anlatılan yaşam oyunları..
her kuraldan..farklı bayraklardan..
gecenin sonunda bardaklar bir bir çöpe gider..
bizimki de son kez bakar yazıya ve gülümser..
"aj"...
ve o an hep onunla kalır...
ne zaman yüreğinden bir şey okyanus dalgası gibi kabarsa..
bilir ki o kadın gelir ve kalemi eline alır..
29.09.2012, "okyanus",orada yazılmış varsayın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder