kısmet ;)

hani kendini bir şey için tas tamam hazır hissedersin de
ne için olduğunu hiç de bilmezsin ya...
yolda keyifle devam ederken
yolun bittiğini fark edersin aniden...
önünde boylu boyunca devam ettiğini görürken üstelik
birden sahne değişecek gibi gelir
ya da mevsim değişecek
ya rüzgar sesinin yerini dalga sesi alacak
ya da yere savrulan sonbahar renkleri
mis gibi kokan kırmızı bir güle dönüşüverecek gibi gelir yani hani...

beklemede kalsan olmaz...
tutup sarılıvermek istersin o belirsizliğe
sonra sabrın heyecanı kaynatır kanını...
bir gök kuşağı seslenir ansızın..

bir balon gibi kaçıverecek diye korkarsın sonra
sonra korkundan pişman olur, gülüverirsin çocukça...
böyle kıpır halleri olur mu insanın olurmuş demek...
ne aşk ne meşk ne bahar...
dostların mutlu sesleri birden bire
ip atlasan yetmez,
şarkı söylesen olmaz,
yazı yazsan hiç olmaz...
öyle bir belirsizliğe mutlu mutlu bakmak varken
ne yapsan durmaz...

oyunun bu bölümü bittiyse eğer...
kalpler, tebrikler çıkar ya hani ekranda ...
yol yolda alınırken akar ..
bu zaten hep böyleydi de "sen daha yeni fark ettin" dersin ya
kendine...

hazır olmak hazır olana...
böyle bir öpücük vermek geldi içimden hayata...
kısmet ;)

                                    05.02.2014, "kısmet", yolun ortası, sonu ve başında